Ramazan ayı, gıda yardımları,zekat,fitre ve bayramlık yardımları vs. gibi vakıf işlerim dolayısıyla çok güzel geçti.
Rabbime hamd olsun bu sene daha fazla yardımsevere ve daha fazla ihtiyaç sahibine aracı oldum.
Bizim işimiz Mevlana misali;
Veren elden alan ele doğru...

Vakıf görevimde ilçemizdeki ailelerden sorumlu olduğum için,zor durumda kalmış,desteğe ihtiyacı olan aileleri tespit ediyorum...

Ramazan a girmeden iki gün önce bana bir şahıs tarafından kağıda yazılı isim ve adres verildi...
Bana bildirilen aileleri önce ziyaret ederim,onları dinlerim ve sorunlarının ne olduğunu tespit ederim.
Benim ailelerime söylediğim ilk söz;
''Ben de sizler gibi aciz bir kulum,sadece bir hizmetkarım,benden birşey beklemeyin...Dilekçenizi dua ile yazın ,Rabbim e gönderin,rızkı veren O,
O beni size gönderir.'' dediğimde ilk önce şaşırırlar,sonra ne demek istediğimi anlarlar...

Elime tutuşturulan kağıttaki ismin sahibini, Ramazan ın bereketinden faydalanması için hemen aramaya koyuldum...
Her zaman yolundan geçiyormuşum da haberim yokmuş meyer...
Yalnız ben orada, önünde yapılan sitenin inşaatında çalışanişçilerin kaldığını sanıyordum...
Belediyenin ihtiyaç sahibi aileleri yerleştirdiği prefabrik evlermiş...
Prefabrik demeyede bin şahit ister .Öyle kötü durumda ki görmeniz lazım...
Ben bir aile ararken Rabbim karşıma 14 aileyi çıkardı...
14 hane,14 dertli,14 hayattan yorulmuş,türlü türlü sorunları olan aileler...

Ne dert ararsan var...
Kiminin çoluk çocuğu bakmamış,kimileri sakat ve bakıma muhtaç, kefillikten borca girmiş faiz ödemekten ana parayı ödeyemeyen mi dersin,en büyüğü 10 yaşında 4 çocuklu,bir de karnında 7 aylık,kocası hem boşamış hem de bırakıp gitmiş biçare mi dersin...

Zamanım olmadığı için hepsini dinleyemedim...Ama evime döndüğümde onların hallerine çok üzüldüm...
Eski ve bakımsız prefabriklerde çektikleri yoksulluklarının beraberinde tek üzüntüleri ,onlara sığınmaları için verilen evlerinden çıkarılmalarıydı...

Onlara evlerinden çıkmalarıiçin yapılan açıklama ise;10 yıldır bu imkandan faydalandırılmışlar,10 yıl içinde başlarının çaresine bakmış olmaları gerekliymiş...

Bu açıklamayı yapan HİZMET ADAMLARI;

Sadece yaşlılık maaşı ( 3 ayda bir 450 TL )alan,çocuğu tarafından sokağa atılmış 75 yaşındaki teyze, nerede yaşayabilir,nasıl geçinebilir?
En büyüğü 10 yaşında,2 özürlü çocuğu ( 3 ayda bir2 x 600 TL ) ,7 aylık hamile ,4 çocuklu bir kadın,nereye gidebilir,ne yapabilir?
5 çocuk,7 nüfus,arkadaşına kefil olduğu için banka batağına girmiş,çalıştığını faiz yatırmaktan ana parayı eritemeyen bir adam, ne yapabilir?
Yazamadıklarım da nereye gidecekler, nasıl hayatlarını devam ettirebilecekler?

Bu vebalin yükünü taşıyamazsınız...
Bu insanların çektikleri sıkıntılar zaten bellerini bükmüş,bir de evsiz kalarak oradan oraya savrulacaklar...
Yazıktır,günahtır...
Madem zamanındasahip çıkıp,onlara kolaylık tanıdınız,yine sahip çıkın da ya evlerini almayın ya da başka bir yere yerleştirin...

Ben onlara ALLAH IN SEVDİĞİ KULLAR derim...
Neden mi?
OnlaraCenab-ı Hak dünya malı,dünya rahatlığı vermiyor,Hz Muhammed ( S.A.V ) Efendimize vermediği gibi...

Onları zorluklarla,fakirlikle imtihan ediyor,Ya bizleri ne ile imtihan ediyor?

İşte bu noktada iyi düşünmek lazım...

Bu imtihan onların mı bizlerin mi?

Allah a emanet olun...