Hendek Haber İnternet Sitesi

     Mesleğe saygı

   Yaşam gereği herbirimiz bir işle meşgulüz. Hem yaşamımızı sürdürebilmek için
   hemde insanlara katkıda bulunmak için çeşitli işlerle uğraşıyoruz.
   Kimimiz bedenen, kimimiz beyin gücüyle ama mutlaka çalışıyoruz.
   İşini hakkıyla yapan insanlara son derece saygılıyım.
   Bu bir ayakkabı boyacısı olabilir yada bürokrat hiç farketmez.
   Şimdi neden böyle söyledim biliyor musunuz? Geçenlerde karşılaştığım bir olay ...
   45-50 yaşlarında bir abimiz simit satıyor; ama hava nasıl yağmurlu nasıl soğuk!..
   Simitçi abimiz akşam simidi bunlar sıcak sıcak diyor. Vatandaşın biri ver 3 simit diyor...
   Abimiz veriyor simitleri, vatandaş çıkışıyor -- Hani sıcak simit buz gibi olmuş bunlar!
   Abi hava soğuk ondan soğudular diyor simitçi abi...
   Ama vatandaş o kalabalığın içinde bağırmaya devam ediyor simitçiye,
   üstelik orada simit alacak başka birisi varsa ona da mani olmuş oluyor.
   Belki de hiç farkında olmadan simitçi abinin ekmeğine mani oluyor. Belki evinde hastası ilaç bekliyordur?
   Belki çoluk çocuğu ekmek bekliyordur, belki kalem defter bekliyordur...
   O yağmurlu havada, o yaşta bir adam alnının teriyle, çalmadan çırpmadan,
   aza kanaat ederek çalışıyorsa bu ancak alkışlanır azarlanamaz...
   O insanın; bütün gün sokakta ayak üstü bir iki simit satabilmek için yağmur altında
   elleri buz kesmiş olduğunu göremeyen vatandaş
   simitlerin soğuk olduğunu söyleyip bir güzel payladı simitçi abiyi...
   Göz görmez akıl görür demiş atalarımız.
   Herşeyden önce insana saygı duymalıyız ki saygı görelim...
   Görmüş olduğum bu manzara karşısında kendimi bir daha sorguladım
   Vatandaş soğuk simit yemek istemeyebilir bu onun en doğal hakkı.
   Gider fırından yeni çıkmış sıcak simidini alır afiyetle yer.
   kardeşim almayacağım ben deseydi nazikçe; ne o insanı incitmiş olurdu ne de
   toplumda kötü bir intiba oluşturup simitçi abiyi zor duruma düşürmüş olurdu.
   Demekki kim olursa olsun insanlara, özellikle de yaşının ilerleyen zamanlarında
   oturduğu yerden düzene lanet okuyup küfretmeyen,
   elinden geleni yapan, alın teriyle mücadele veren güzel insanlarımıza teşekkür etmeliyiz.
   Onları örnek almalıyız... 80 li 90lı yaşlarında bir nine istanbul sokaklarında sabahın ilk ışıklarıyla kalkıp çöplerden,
   dükkan önlerinden koli kağıdı topladığını haberlerde izlemiştik hatırlarsanız...
   O kadıncağız sattığı koli kağıtlarıyla torunlarına bakıyordu, geçiniyordu.
   Diğer tarafta daha genç 30- 35 yaşlarında bir kadın Adana sokaklarında sakat numarası yaparak dileniyor,
   insanları sömürerek para kazanıyor.
   Sonrada hiç utanmadan kameraların önünde kalkıp torbasını yüklenip yürüyüp gidiyor...
   Sadaka vermek güzel bir şeydir fakat insanları bu şekilde sömürerek bu güzel ahlakıda zedelemiş oluyorlar.
   Her türlü zarar yani...
   İşte bunun için biz alın teriyle çalışanlara saygı duymalı, değer vermeliyiz...
   Hatta belediyelerin bu insanlara elinden gelen yardımı ve imkanı sağlaması gerek.
   Bunlar bizim insanımız, dürüst ve sağlam insanımız... Gerçekten çalışarak kazanmak isteyen insanlar!
   Hak etmediği parayı yemeyi kendine zül sayan insanlar, asıl bunlar değil midir saygıya değer?

   Saygıyla...