Hendek Haber İnternet Sitesi

      HASTA- DOKTOR

    Zaman zaman hepimizin başvurduğu umumi kurumlardır hastahaneler... Hani Allah kimseyi oraya düşürmesin ama Allah eksikliğini de göstermesin dediğimiz, derdimize derman aramaya koştuğumuz yerler. Ömründe hiç hastahaneye gitmemiş bir insan olduğunu sanmıyorum hele ki günümüzde... Atalarımız ne güzel demiş: Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi. (Allah korusun) herhangi bir kaza sonucunda koşa koşa yetişmeye çalıştığımız ama maalesef ilgisiz ve saygısız, yaptığı işin ciddeyitini henüz kavrayamamış insanlarla karşılaşıyoruz sık sık. Hastaya ikinci sınıf insan muamelesi yapılıyor.
    Özel nedenler gereği bir çok hastahanede bir çok doktorlarla muhatap oldum... Sizde iyi bilirsiniz; özel muayenehanelerine gittiğinizde iğneden ipliğe sizi muayene eder, geçmişinizde geçirdiğiniz hastalıkları sorar, gayet nazik ve hoşgörüyle hatta güler yüzle sizi karşılar... teşhis koyar ve tedavinizi açıklar.
    Ama gel gelelim hastahanelerde çalışan (genelleme yapmıyorum) bazı doktorlar var ki; ilgisizin de ötesinde, işine tamamen saygısız, oturduğu koltukta maaş gününü sayan doktorlar!... Çok düşündüm bu konuyu biliyor musunuz? öyle kolay kaleme almadım bu cümleleri, bir hayli yaşanmışlığın kırıntılarıdır bu cümlelerim... Yani o kadar ki sanki hastaya Allah rızası için bakıyormuşçasına birde surat yapan, azarlayan, tersleyen insanlarla karşılasıyoruz. Bazen bilgi almak için birşey sormaya bile korkuyoruz. Oysa hasta hakları denen birşey var değil mi! Gerekli bilgiyi vermedikleri gibi bir de siz sorunca suçlu durumuna düşüyorsunuz.
    85 yaşında babaannem Birkaç yıl önce aniden rahatsızlanıyor. En yakın hastahaneden başlıyoruz tanı ve tedavi için... 4 gün devlet hastanesinde tahliller yapılıyor ve teşhis pankreas kanseri!.. Derhal Kartal araştırmaya sevk ediyor ve hemen ameliyat olması gerek diyor. Ameliyat olursa bir kaç yıl, olmazsa ancak üç ay yaşar diyor. Biz yıkık, dökük, üzgün ve bitkin aklımıza ilk gelen soru: Dr Hanım/Bey bu yaşta bir kanser hastasını ameliyat etmenin ne derece faydası olur? kanser hastası ameliyat edilince vücuda yayılma riski daha çok oluyormuş?
   Vay efendim biz bunu nasıl sorarmışız! onlar işini bilmiyormuy-muş! madem o kadar iyi biliyormuşuz neden hastayı onlara götürmüşüz! alıp kendimiz baksaymışız! saydı da saydı!!!
    Bu tavır bir kamu çalışanına hele hele bir sağlık! memuruna yakışan bir tavır mıdır? Hasta yakınları olarak biz zaten üzgünüz, kötü bir haber almışız, dizlerimizin bağı çözülmüş, birde üstüne üstlük bi güzel paylandık! Aldığımız kötü haberin üzerine gördüğümüz bu muamele de tuz biber oldu. Çaresiz tuttuk İstanbul Kartal araştırma yolunu. Bir fiyasko da orada yaşadık, detaya girmeyeceğim neticede Babaannem kanser hastası değilmiş. Yapılan tetkikler sonucu safra yolunda bir tıkanıklık oluştuğu öğrenildi ilaç tedavisiyle düzeldi. Babaannem hala hayatta (Allah uzun ömürler versin) ve Allah'a şükür ayakta günlük yaşamına devam ediyor.
    Buradan ne anlıyoruz? doktor bey/hanım hem yanlış teşhis koyuyor hem de bizi haksız yere tersliyor. Bu sadece bir örnek... Bir doktor oto tamircisi gibi olmamalı! karşısındaki bir makine değil; insan! Bir doktorun herhangi bir işçi gibi işini sevmeme lüksü yok bence. Karşısına gelen hastaya bitirmek zorunda olduğu sıkıcı bir iş muamelesi yapmamalı! söz konusu olan insan hayatı. Burada mesele yine gelip karakter konusuna dayanıyor. Bu devlet memuru olsa veya özel şahıs hiç farketmiyor. Öyle devlet memuru doktorlar da var ki özeldeki ilgiden daha ilgili, mesleğine saygılı ve güleryüzlü. Yani insanın önce kendine saygısı olacak, işine saygısı olacak, doktorluk bir iş olamaz zaten, en azından sıradan bir iş olmamalı değil mi? Sonuçta canlarımızı emanet ediyoruz onlara. Bırakın kendi canlarımızı geleceğimizi emanet ediyoruz... Yanlış ilaç sonucu sakat kalan, ölen çocukları duyuyoruz, içimiz parçalanıyor. Lütfen biraz daha dikkat... Lütfen biraz daha saygı... Lütfen biraz daha duyarlı...

   Hepinize sağlıklı bir ömür diliyor saygılarımı sunuyorum...