SAHİBİNİ BEKLEYEN DUYGULAR

14.02.2012

Canım bebeğim;

Dışarıda kar ağır ağır yağmaktaydı. Her taraf bembeyaz karlarla kaplıydı. Bense sessiz bir bekleyişin içindeydim. Takvimler 14 Şubat 1990 gösteriyordu. Çarşamba gününü dakik dakika bitirmeye çalışan saat 14.02 vurduğunda ağrılarla geldin bana. Seni kucağıma verdiklerinde farkında olmadan düştü sevinç gözyaşlarım. Mis gibi kokunu içime çektiğimde ise “İŞTE GERÇEK AŞK BU OLMALI.” diye düşündüm kendi kendime.

Seninle beraber daha da sıkı tutundum hayata. Artık yaşamam için kocaman bir sebebim daha vardı. Canım kızım, gözbebeğim Kardelen’im… Sana Kardelen adını vermiştim. Çünkü karları delip gelmiştin bana. Her şey karışık ve zorken hayatımda sen en zoru başararak girdin dünyama. Işık saçtı karanlık dünyama o küçücük ve masumca ışıldayan gözlerin. Adını aldığın kardelen çiçeği gibi güçlü olduğunu gösterirken ayrıca güç verdin yorgun adımlarıma.

Birlikte başladığımız bu uzun yolda ne mutlulukları geride bıraktık. İlk konuşmaya başladığında nasıl da gurur duymuştum seninle. Bana anne kelimesini ilk telaffuz ettiğin an ise karşılıksız sevginin büyüklüğüne şahit oldu gözlerim. İlk adımlarını atmaya çalışırken sıkı sıkı tutuyordun ellerimi. Güç alıyordun sonsuz sevgimden… Bu anılar o kadar çok ki hangisini anlatmalıydım sana. Okula başlamanı mı, okuma yazmayı öğrendiğin zamanı mı, ilk karne sevincini mi? Yoksa bir yerden başlayıp hepsini mi anlatmalıydım sana. Çünkü bir anıyı anlattığımda diğerlerine haksızlık olacağını düşündüm hep. Çünkü her anımızda birbirimize olan sevgimizin kat kat artığını fark edebiliyordum.

Hızla büyütüyordu seni geçen yıllar. Büyüdükçe 14 Şubatın senin için bir dönüm noktası olduğunu anlıyordun artık. Her 14 Şubatta kutlanan partinin baş karhanı olduğunun ve hediyelerin havada uçuşacağının bilincindeydin. Her yıl bir tane daha artan mumların senin için geride bıraktığın sevgi dolu yılların simgesi olduğunun da… Artık 14 Şubat 14.02 hayatında vazgeçilmez bir tutku oluyordu. Her 14 Şubatta hazırlanan partinin farkında olmadığını göstermeye uğraşırken heyecanla hediyelerini arardı gözlerin.14 ŞUBAT BÜYÜK BİR AŞKTI EVİMİZDE VE SEN BİZİM BİRİCİK SEVGİLİMİZDİN BEBEĞİM, KARDELEN’İM…

Yıllar seni büyütürken yavaşça aramızdan da uzaklaştırdı. Önceleri 14 Şubatı sadece kendin için beklerken fark ediyorum da bir başkası için de bekliyorsun o günü. 14 Şubatta bizimle birlikte olmaya çalışırken artık sebepsiz bahanelerle dışarıda geçiriyorsun o günü. Küçükken sadece kendine beklerdin hediyeleri 14 Şubatta. Ama şimdi bakıyorum da bir başkasına hediye için dolaşıyorsun mağaza mağaza. Ama ben karşıyım bir güne özgü olan sevgi gösterilerine. Yani 14 ŞUBATA… Çünkü SEVGİ GÜNLÜK DEĞİL ÖMÜRLÜK OLMALI BEBEĞİM.

Ben seni 14 Şubatta dünyaya getirdiğim an buldum gerçek sevgiyi. Ama seni sevmek için sadece 14 Şubattan 14 Şubatı beklemedim. Sevgimi göstermek ve hediyeler almak için 14 Şubatı gerekli görmedim hiç. Kalbimin her attığında damarlarımda hissettim sevgini. Bu sebeple sevgiyi göstermek için insanın bir güne ihtiyacı yoktur. Seviyorsan eğer karşındaki her gün mutluluğun adresi olur senin için.

Unutma bebeğim eğer bir gün birini hayatının merkezine koymayı düşünürsen, ona sevgini göstermek için göstermelik 14 Şubatları bekleme. Sevgini parçalara ayırarak her gün ver karşındakine…

Seni çok seviyorum… İyi ki hayatıma girdin iyi ki doğdun bebeğim. DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN KARDELEN’İM…

ANNEN

Bu gün yine 14 Şubat ve yine karaladım birkaç satır. Ama biliyorum; annenin bu mektubu sana gönderecek cesareti yine yok. Elim mektubu zarfa koymak yerine, diğerlerinin yanına kaldıracak yine. Daha sonra telefonun başına geçip çevireceğim numaranı. Biraz konuştuktan sonra doğum gününü kutlayıp kapatacağım telefonu. Ama biliyorum bu satırlar da bir gün gerçek sahibinin ellerine geçecek. Yani sana, biricik kızım Kardelen’ime. Zamanı gelip de bu satırları okumaya başladığında sana olan sonsuz sevgimin farkına bir kez daha varacaksın. Çünkü SEVGİ GÜNLÜK DEĞİL ÖMÜRLÜKTÜR. Ömrünün sonuna kadar seversin birini sevdiğin zaman.

Bu sayfayı paylaş |