HASTALIKTA SAĞLIKTA

Merhaba sayın okuyucu… Bundan önceki yazılarda okuyucuya – size – direk hitap etmedim. Zaten böyle bir şey de mümkün değil. Çünkü önceki yazılar genelde duygu ağırlıklı ve duygusallığı amaçlayarak kaleme alınmış yazılardı. Hal böyle olunca ne yazıyı kaleme alanın ne de okuyanın arasında bir bağ olması beklenmez. Sadece yazının okunduktan sonra ne kadar alıp götürebildiği ya da bir düşünceye, hayale ittiğini tartışmak söz konusu olabilir. Ama bu yazıda diğerlerinin dışında bir şeyler yapmak istedim: Gizli yollarda yürümeden, sere serpe söyleyivermek söyleyeceklerimi ! Bir nevi sohbet havasında dertleşmek. Bunun içindir ki ne defalarca gözden geçirilmiş giriş-gelişme-sonuç ne de ustaca tasarlanmış serim-düğüm-çözüm bölümü var.

Açıkça söylemek gerekirse ‘her şeyin başı sağlık ‘ sözünü pek takanlardan ve bu söze tam anlamıyla iman edenlerden değildim. Bana söylendiğinde ya da bu söze muhatap olanları gördüğümde ‘’ tabi tabi ‘’ ‘’ kesinlikle ‘’ der geçerdim ama gel gör ki dilden kalbe inmezdi bu tek kelime cevaplarım. İnanmazdım sağlığın hayatın top bilmem kaç listesinde ilk sırada yer aldığına. Peki, ilk sırada ne vardı diye soracak olursanız cevabı yoktu. Sağlığı yerleştiremiyordum ama başka bir şeyde koymuyordum yerine. Tam bir ‘ araf ‘ hali. Ama yakın bir zaman önce küçükte olsa yaşadığım bir cerrahi müdahale beni yavaş yavaş haksız çıkarmaya başlıyordu. Yatakta bulunduğum sürede her şey boş, her şey keyifsizdi. Daha sonra arkadaşlarımın sağlık sorunlarına şahit oldum. Normal ve eğitim hayatlarının nasıl alt üst olduğunu gördüm. Listedeki bir numara adayım git gide güçleniyordu. Ve en son, canımdan birer parça olan ailemde karşıma çıktı bu iki hecelik koca dünya. O zaman anladım ki her şeyin başı sağlıkmış, perçinlendi dimağıma, defalarca tazeledim imanımı bu söze.

Size burada ukalalık edip enaniyetin sınırlarını zorlayarak şöyle böyle yapın demeyeceğim. Kucak dolusu öğütler vermekte bana göre değil. Zaten benim bildiklerime ve bilmediklerime siz sahipsiniz. Ama sizden istediğim bu sözün ehemmiyetini kavramak ve gerekenini yapmak için geç kalmayın. Ağzı yanmış birinden dost tavsiyesi. Ve daha önce birçok kez duymama rağmen hiç bu kadar anlamlı ve önemli gelmemişti Sakıp SABANCI’nın sözü: ‘’ Keşke çocuklarım bana bir kez baba diyebilseydi de bütün servetim olmasaydı. ‘’

Saygı, sevgi ve sağlıkla… ‘’ AFRASİYAB ‘’

Bu sayfayı paylaş |

Yazarın Diğer Yazıları
Yorum Yaz
Yorumları Oku

BİR GARİP AŞK ÖYKÜSÜ [20 Şubat 2012 Pazartesi]

AŞKIN YALIN HALİ [13 Şubat 2012 Pazartesi]

FUTBOL İNTİHAR ETTİ [30 Ocak 2012 Pazartesi]

SAKLI DUYGULARIN BAŞKENTİ : TERMİNALLER [09 Ocak 2012 Pazartesi]

ÇOCUK GÖZÜYLE BİR ÖYKÜ [26 Aralık 2011 Pazartesi]

FARKLI BİR DÜNYA : ÇOCUKLAR [19 Aralık 2011 Pazartesi]

HAYAT BU KADAR KISAYKEN [16 Aralık 2011 Cuma]

ŞİŞE İÇERİSİNDE DENİZE BIRAKILAN MEKTUP [16 Aralık 2011 Cuma]

ENGELSİZ BİR TOPLUM [16 Aralık 2011 Cuma]

SÖZE BAŞLARKEN [16 Aralık 2011 Cuma]

Burada yazılan yorumlar yazan kişileri bağlar.Haber Hendek sitesi sorumlu değildir...

1 Yorum

Yunus BOLAT-24 Ocak 2012 Salı

Üstad
Geçmiş olsun Üstad, Aslında bu kelimelerinin oturuşuna, sohbetine bakarsak hastalığının geçmiş olduğu belli... Haa...unutmadan AFRASİYAB, Saklı Duyguların Başkenti:Terminaller başlıklı yazın daha da çok hoşuma gitti...